نیست ممکن حسرت دیدار پنهان داشتن

بوی وصلی هست در رنگ بهار آینه

می گدازم دل که گردم آبیار آینه

بر ملا افکند جوهر خار خار آینه

کیست تا فهمد زبان بی دماغیهای من

نشئه دیدار می خو اهد غبار آینه