رنگ حال نیک و بد می بینم اما خامشم

عکس می گردد عیان اسکندر اندر آینه

بس که پیدایی درین تهمت سرا آلودگی ست

دامن تمثال می بینم تر اندر آینه

سرمه دارم درگلو چون جوهر اندر آینه

هیچ نقشی بر دل آگاه نفروشد ثبات

می نماید کوه هم بی لنگر اندر آینه