صافی دل بر نمی دارد تمیز نیک و بد

بشکن ای نظاره بال و پر به چشم آینه

اینقدر گستاخ رویی دور از ساز حیاست

کاش مژگان بشکند جوهر به چشم آینه

گرد موهومی ست خیروشربه چشم آینه

عرض حال خویش وقف بی تمیزی کرده ام

داده ام رنگ خیالی گر به چشم آینه