تعلق می فروشد عشوه مستقبل و ماضی

سجود آستانش از جبینم می کشد پایی

عنانگیر غبار کس مباد افسون خودداری

وگرنه ساحل ما نیز دارد جوش دریایی

توگر امروز بیرون آیی از خود نیست فردایی

به زندانم مخواه افسرده تکلیف آسودن

غبارم را همان دامن فشانیهاست صحرایی