که به پیش پای تو یکدل است و هزار شیشه شکسته ای

به غبار عالم جستجو ز چه یاس خسته نشسته ای

نبری ز خیال کسان حسد نکنی تخیل ظلم و کد

که ز دستهای دعای بد به کمین تیغ دو دسته ای

سر وبرگ عشرت صد چمن به حضور غنچه نمی رسد