همه راست درد شکست و تو که به بیدلی چه شکسته ای

نفس از کشاکش مدح و ذم چقدر برآردت از عدم

به تامل از چه گره خوری که چو رشته بگسسته ای

چه بلاست بیدل بی خبر که به ناله هرزه شدی سمر