بر دستگاه شیشه گردن شکسته ای

نی گرد محملی ست درین دشت و نی جرس

می بالد از هوس دل بیداد خسته ای

گردون چه جامها که به گردش نداشته ست

آشفتگی به هیات ما می خورد قسم

کم بسته روزگار به این رنگ دسته ای

صیاد پرفشانی اوقات فرصتم