خاک اگرکشتی همان از پای تا سر سجده ای

گر همه رفتی چو ماه از چرخ برتر سجده ای

تا ز پیشانی اثر داری برآن در سجده ای

بندگی را در عدم هم چاره نتوان یافتن

لوح اظهار اینقدر تهمت نقوش عاجزی ست

ای همه معنی به جرم خط مسطر سجده ای

دام تکلیف نیاز توست هرجا منزلی ست