ای نمازت ننگ غفلت بر مکرر سجده ای

تا نگردد جبهه فرش آشیان نیستی

چون نماز غافلان سیلی خور هر سجده ای

ناله داری سرکشی کن از طلسم خود برآ

خاک گردیدی و از وضعت پریشانی نرفت

جمع شو از آب گردیدن که ابتر سجده ای

در ضعیفی رشته ساز رعونت بیصداست