کنج دلی و یک نفس آرمیده ای

شد نو بهار و ما نفشاندیم گرد بال

در سایه گلی به نسیم وزیده ای

ما حسرت انتخاب صباییم از محیط

در حیرتم به راحت منزل چسان رسد

راهی به چشم آبله پا ندیده ای

محمل کشان عجز رسا قطع کرده اند