صدفغان ادا نکند شکر سرمه سا کله ای

داد عجز ما ندهد سعی هیچ مشغله ای

دسترنج کس نشود مزد پای آبله ای

شب خیال آن نگهم گفت نکته ها که کنون

غوطه در محیط زند تا حباب باده کشد

در شکست ساغر دل خفته است حوصله ای

محمل ثبات قدم دارد آب و دانه بهم