بیدل این کلام متین پیش کس مزن به زمین

هر طرف نظر فکنی فتنه زاست حامله ا ی

ناقه بی صدای جرس نی سراغ پیش و نه پس

می رود به دوش نفس باد برده قافله ای

دارد آن لب شکرین گوهر آفرین صله ای