گهی فکر تعین گاه هستی می کنم انشا

مه اینجا بعد سالی می کشد ماهی به قلابی

خجالت هم ز ابرام طبیعت برنمی آید

حیا را کرد غواص عرق مطلوب نایابی

سر و کارم به تعبیر است گویا دیده ام خوابی

خم تسلیم ، قرب راحت جاوید می باشد

به ذوق سجده سر دزدیده ام در کنج محرابی