معصیت آتشی نیافت در خور ابر رحمتی

جنس کساد جوهرم نیست قبول هیچکس

خاک خورد مگر ز شرم سجده هیچ قیمتی

داد ز کم بضاعتی آه ز سست همتی

چند خراشدم دماغ دود چراغ آرزو

یاس حصول مدعاست ای دم سرد همتی

آفت اعتبار کس ننگ مقلدی مباد