کاری دگر است آنچه دلش حاصل جهد است

کردند بلند آتشم از خانه پستی

هر چند که اقبال کلاهم به فلک سود

بی خاک شدن نقش مرا نیست نشستی

این مزد مدان وعده هر آبله دستی

از معبد نیرنگ مگویید و مپرسید

ماییم همان سایه خورشید پرستی