به هوس چشمک نازی که تو آیینه به دستی

نگهی صرف تامل ننمودی چه کند کس

قدح ناز تو لبریز وداع است و تو مستی

دل ز انداز تو افسون تغافل نپسندد

چو نفس مغتنم انگار پر افشانی وحشت

که به گرد دو جهان آب زدی گر تو نشستی

ثمر لمعه تحقیق نشاید مژه بستن