به نگاهی ست چو همت اثر اوج و نزولت

که به گرد دو جهان آب زدی گر تو نشستی

ثمر لمعه تحقیق نشاید مژه بستن

حذر از خیرگی چشم به خورشید پرستی

همه گر عرش بنایی مژه تا خم زده پستی

من اگر با همه کوشش به کناری نرسیدم

تو هم ای موج د رین بحر چه بستی، چه شکستی