مژه بیهوده درین بزم گشودم من بیدل

تو هم ای موج د رین بحر چه بستی، چه شکستی

نفسی چند غنیمت شمر از دل نگذشتن

چه قدر مرحله طی شد که تو این آبله بستی

به عدم راند چو شمعم عرق خجلت هستی