خدمتی ارشاد می کردی غلامی داشتی

یاد باد ای حسرت بنهاده پا از دل برون

چون نگه در چشم حیران هم مقامی داشتی

گاهگاهی با وجود بی نیازیهای ناز

آمد آمد خاک مشتاقان به گردون می رساند

یک دوگام آنسوی تمکین طرفه کامی داشتی

کردی از اهل وفا یکباره قطع التفات