یک دوگام آنسوی تمکین طرفه کامی داشتی

گاهگاهی با وجود بی نیازیهای ناز

خدمتی ارشاد می کردی غلامی داشتی

آمد آمد خاک مشتاقان به گردون می رساند

کردی از اهل وفا یکباره قطع التفات

در تغافل سخت تیغ بی نیامی داشتی

اینقدر خلوت پرست کنج ابرویت که کرد