ما همان خاکیم اکنون انفعال از ما چرا

در تغافل سخت تیغ بی نیامی داشتی

اینقدر خلوت پرست کنج ابرویت که کرد

چون نگاه بی نیازان سیر بامی داشتی

پیش زپن هم با همه تمکین ، خرامی داشتی

سوخت دل در انتظار گرد سر گردیدنی

آخر ای بدمست گاهی دور جامی داشتی