مگر درکاغذ آتش زده مشتی شرر پیچی

به ذوق عافیت ای ناله تا کی در جگر پیچی

چه باشد یک نفس خون گردی و بر چشم تر پیچی

به جیب زندگی تهمت شمرنقد بقا بستن

ندارد صرفه عرض دستگاه رنگ و بو گل را

بساطی را که بر هم چیده ای آن به که در پیچی

خیال هرزه گردی اینقدر آواره ات دارد