نگاه بی نیازی تا به کی در چشم تر پیچی

نفس خون گشت و تسکین حبابی هم نشد حاصل

چو گرداب اینقدر تا چند در فکر گهر پیچی

ز حیرت پای درگل مانده ای ، تحریک مژگانی

به خط عنبرین در هاله گیری ماه تابان را

ز گیسو سنبل شاداب برگلبرگ تر پیچی

ز تدبیر دگر آرایش نازت نمی آید