جهان صید خیال توست برخود هر قدر پیچی

ز تدبیر دگر آرایش نازت نمی آید

به گردد نازکی گرد میانت تا کمر پیچی

کمند اینجا رسایی درخور سامان چین دارد

برو زاهد نداری مغز بر اسرار پیچیدن

تو محو ظاهری عمامه می باید به سر پیچی

به پرواز هوس تا کی نفس می سوزی ای غافل