اینقدر تحفه نیرزد به قبولی و ردی

داغها در دل خون گشته مهیا دارم

کرده ام نذروفای تو پر ازگل سبدی

جان چه باشدکه توان نذر توام اندیشید

عافیت دوستی و پرورش هوش خطاست

نیست درمحفل تحقیق چو می با خردی

ناصحا از دمت افسرد چراغ دل ما