هر چه موقوف بیان ست شماری دارد

دعوی ام شوخی و مستی و ندارم سندی

وصل جستم دو جهان جلوه دچارم کردند

چه صنمها که ندیدم به سراغ صمدی

از احد هم نتوان یافت بغیر از عددی

جز خموشی که کس انگشت به حرفش ننهد

سخنی کو که ندارد ز زبان دست ردی