مژده عافیتی یافتم از کلفت دهر

نیست امروز به خود بینی ما چشم بدی

موج را عقد گهر کرد به خود پیچیدن

می شود ضبط نفس رشته عمر ابدی

موی چشم آینه را گشت حضور نمدی

هر کجا بیدل از این باغ نهال ست بلند

در هوای قد او ناله کشیده ست قدی