به رنگ سایه واکش ساعتی در پای شمشادی

تو هر رنگی که خواهی حیرت دل نقش می بندد

ندارد کارگاه وضع چون آیینه بهزادی

نباشد گر حضور جلوه بالا بلندانت

به یاد جلوه او حیرت ما را غنیمت دان

صفای شیشه هم نقشیست از بال پریزادی

خطا از هرکه سر زد چون جبین ، من در عرق رفتم