حریفان ، جام افسون تغافل چند پیمودن

که گیرد بعد مردن هم غبارم دامن بادی

دل صید آب شد در حسرت شوق گرفتاری

رسد یارب به گوش حلقه دام تو فریادی

بهار است از فراموشان رنگ رفته هم یادی

گرفتاری بقدر رنگ بر ما دام می چیند

ندارد غیر نقش بال و پر طاووس صیادی