به یک طرز تغافل هر دو عالم را محرف زن

ندیدم جز به بال نیستی پرواز آزادی

دماغ شعله از خار و خس افسرده می بالد

غرور سرکشان را بی ضعیفان نیست امدادی

ندارد قطع الفت احتیاج تیغ جلادی

بنای اعتبار ما به حرفی می خورد بر هم

به چندین رنگ می گردد بهار از سیلی بادی