ازکریمان نرسد گر به گدایان مددی

در قناعت همه اسباب به زیر قدم است

مور این دشت نخواهد ز سلپمان مددی

اینقدر باز نگردد در تشویش سوال

صحبت بیخردان آفت روحانی بود

آه اگر نوح نمی دید ز توفان مددی

حیف از آن بیخبری چندکه با قدرت جاه