که بر دوش سبکروحی گرانیهای تن بردی

حریفان را چراغ راه مقصد دسته گل شد

تو داغ لاله ای با نیل سوسن زین چمن بردی

صدایی پرفشان چون سایه اکنون زیرکوه آمد

سیهکاری نمی بایست زاد آخرت کردن

ازین غربت سرا رفتی و آتش در وطن بردی

طواف دار عقبایت کنون معلوم خواهد شد