تحیر خنده دارد بر شعور غفلت آهنگت

که از فریاد مظلومان برای خود رسن بردی

حق اندیشیدی و باطل برآمد سعی مجهولت

به امید آبروها ریختی ، خون ریختن بردی

که دل عود ترنم بود و بهر سوختن بردی

به خواب امن می ترسم سیاهیها کند زیرت

کزین آتشکده دودی عجب با خویشتن بردی