چون خاک هواگیر درین عرصه محالست

ترسم که به گرد قدم لنگ نگردی

تا راه سلامت سپری ضبط نفس کن

قانون تو سازست گر آهنگ نگردی

کز خود روی و صاحب اورنگ نگردی

در آینه شوخی این جلوه شکستی است

بر روی جهان بیهده چون رنگ نگردی