کز خود روی و صاحب اورنگ نگردی

تا راه سلامت سپری ضبط نفس کن

قانون تو سازست گر آهنگ نگردی

چون خاک هواگیر درین عرصه محالست

در آینه شوخی این جلوه شکستی است

بر روی جهان بیهده چون رنگ نگردی

پیداست خراشی که ز نقش است نگین را