که می ترسم قیامت بر من بی دست و پا بندی

سراپایت چوگل غیر از شکفتن بر نمی دارد

تبسم زیر لب دزدی کز او بند قبا بندی

غبارم تا کند یاد خرامت رنگ می بازم

درین محفل چه دارد سعیت از آیینه پردازی

جز این کز تهمت تمثال خجلت بر صفا بندی

به شوخی حق مضمون ادب نتوان ادا کردن