جام و مینا در بغل می آید آواز پری

چون دف عبرت خراش از پیکر فرسوده ام

پوست رفت و بر نیامد استخوان چنبری

مستی آهنگست پیغام ازل هشیار باش

هر کدورت را که می بینی صفا می پرورد

سنگ هم در پرده دارد عالم میناگری

زحمت تدبیر یکسونه که در دیای عشق