الفت مستی و آزادی جنون وهم کیست

خار این صحرا ندارد شیوه دامن دری

تن به مردن داده را آفت دلیل ایمنی ست

ناز بالین پر تیر است و خواب لشکری

پا کش از دامن چو اشک آندم که از سر بگذری

از سراغ چشمه حیوان که وهمی بیش نیست

می دهد آبی نشان آیینه اسکندری