داغی وآهیست ز من گر طلبی پا و سری

آه درین دشت هوس نیست به کام دل کس

مشت غباری که بچیند نمی از چشم تری

بی تو چو شمعم همه تن سوخته یاس وطن

قابل آگاهی او نیست خیال من و تو

حسن خدایی نشود آینه دارش دگری

جوش حباب انجمن شوکت دریا نشود