خواب راحت در تلاش مخمل و سنجاب سوخت

در غبارم داشت استقبال پابوسش سری

می روم از خود چو شمع و پا به دل افشرده ام

کشتی من بادبان دارد به جیب لنگری

زیر پهلو داشتم چون ناتوانی بستری

اخگری بودم ز داغ بیکسی پامال یاس

بر سر من سایه کرد آخر کف خاکستری