آرزوها در سواد وهم جولان می کند

بر سر من سایه کرد آخر کف خاکستری

از حلاوتگاه فقرم بوریایی داده اند

با زمین چون بند نی چسبیده ام بر شکری

آنسوی میدان در افتاده ست با هم لشکری

زنگ غفلت محرم آیینه دل بوده است

عافیت دارد درون خانه بیرون دری