آخر به چه روی است این کز پشت برون آری

غمازی اگر ننگست باید مژه پوشیدن

بیرنگ نمی آید از آینه ستاری

در غیبت نیک و بد نقدست مکافاتت

آگاهی و جهل از ما تمییز نمی خواهد

بی چشمی مژگانیم کو خواب و چه بیداری

در مرکز تسلیم است اقبال بلندیها