دلیل عافیت شمع عرض زنهارست

که چشم از آبله ام برد سیل خونباری

چه ممکنست دل ازگریه ام بجا ماند

ز سنگ نیز نیاید در آب خودداری

تو نیز جز به سرانگشت گام نشماری

گهر ز سنگدلی بار خاطر دریاست

به روی آب نشین چون کف از سبکباری