بقدر تفرقه دل شکفتن آهنگیم

که پایمال جهانند اهل بیکاری

چو برگ لاله سیاهی ز داغ ما نرود

به چشم اختر ما نیست رنگ بیداری

جنون بهاری ما داشت رنگ دشواری

مقیم عالم تسلیم باش و راحت کن

بلند و پست جهان سایه است همواری