جنون بهاری ما داشت رنگ دشواری

چو برگ لاله سیاهی ز داغ ما نرود

به چشم اختر ما نیست رنگ بیداری

بقدر تفرقه دل شکفتن آهنگیم

مقیم عالم تسلیم باش و راحت کن

بلند و پست جهان سایه است همواری

چنان مباش که در چشم مردم از حسدت