زین بیش مجو طاقت در عالم معذوری

در مشرب کمظرفان بیمغزی فطرت بود

پرکرد صدا آخر پیمانه منصوری

هرکارکه پیش آید انگارکه من کردم

در دانه کشی مردیم چون مور ز حرص آخر

در خاک سیه بردیم هنگامه مزدوری

ملکی ست شکست دل از ساز وفا مگسل