ملکی ست شکست دل از ساز وفا مگسل

زین بیش مجو طاقت در عالم معذوری

در دانه کشی مردیم چون مور ز حرص آخر

در خاک سیه بردیم هنگامه مزدوری

مو چین دگر دارد در کاسه فغفوری

همنسبتی بیدل ما را به جنون انداخت

ما غفلت و او فطرت ، ما ظلمتی او نوری