کردند چو صبحم علم از پرچم پیری

تاثیر نفس سوخت به سامان فسردن

رو آتش یاقوت فروز از دم پیری

انگشت نمای عدم از موی سپیدم

چون موی سپیدی زند از لاف حیا کن

هشدار که زال است همان رستم پیری

بیدل تو جوانی به تک و تاز قدم زن