چون موی سپیدی زند از لاف حیا کن

رو آتش یاقوت فروز از دم پیری

انگشت نمای عدم از موی سپیدم

کردند چو صبحم علم از پرچم پیری

هشدار که زال است همان رستم پیری

بیدل تو جوانی به تک و تاز قدم زن

من سایه دیوار خودم از خم پیری