درین کهسار عمری شد که پیچیده ست آوازی

اگر ساحل شوم آواره یک گوهر آرامم

به توفان می گریزم تاکنم با عافیت سازی

ندانم ماجرای کاف و نون کی منقطع گردد

مگو از ابتدای من ، مپرس از انتهای من

نگاهی بود خون گشتن چه انجامی چه آغازی

به جایی می رسی بیدل مباش از جستجو غافل